จักรวรรดิพาลไมรีน
ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
Imperium Palmyrenum | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ค.ศ. 260–ค.ศ. 273 | |||||||||
| สถานะ | จักรวรรดิ | ||||||||
| เมืองหลวง | พาลไมรา | ||||||||
| ภาษาทั่วไป | ภาษาลาติน (ราชการ), กรีกโบราณ, อราเมอิก, ภาษาอาหรับ และภาษาท้องถิ่น | ||||||||
| ศาสนา | เพกัน (ราชการ) | ||||||||
| การปกครอง | ราชาธิปไตย | ||||||||
• ค.ศ. 260-267 | เซ็พติมัส โอเดนาธัส | ||||||||
• ค.ศ. 267-271 | เซโนเบีย | ||||||||
| ยุคประวัติศาสตร์ | ยุคโบราณตอนปลาย | ||||||||
• ก่อตั้ง | ค.ศ. 260 | ||||||||
• สิ้นสุด | ค.ศ. 273 | ||||||||
| |||||||||
จักรวรรดิพาลไมรีน (ละติน: Imperium Palmyrenum อังกฤษ: Palmyrene Empire) เป็นจักรวรรดิที่แยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันระหว่างวิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ที่ประกอบด้วยจังหวัดโรมัน ซีเรีย, ซีเรียปาเลสตินา, โรมัน และบริเวณส่วนใหญ่ของอานาโตเลีย โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ พาลไมรา พาลไมรีนรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 260 จนถึงปี ค.ศ. 273 จักรวรรดิพาลไมรีนมีพระราชินีเซโนเบียเป็นผู้ปกครองในนามของพระราชโอรสวาบาลลาธัส (Vaballathus)
วิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3
[แก้]แม้ว่าจะประสบกับวิกฤติการณ์ต่าง ๆ หลายครั้งแต่จักรวรรดิโรมันที่ก่อตั้งขึ้นในสมัยของออกัสตัส ซีซาร์ก็สามารถดำรงอยู่ได้ แต่เมื่อจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัสถูกสังหารโดยทหารในปี ค.ศ. 235, กองทหารโรมันได้รับความพ่ายแพ้ในการรณรงค์ทางสงครามต่อซาสซานิยะห์เปอร์เซีย และการล่มสลายของจักรวรรดิ ผู้นำทางการทหารต่างก็เริ่มต่อสู้แย่งชิงอำนาจกันภายในจักรวรรดิ ซึ่งเป็นผลทำให้พรมแดนโรมันถูกละเลยและกลายเป็นเป้าหมายในการโจมตีโดยชนกลุ่มต่าง ๆ ที่รวมทั้งคาร์เพียน, กอธ, แวนดัล และ อลามานนิ และรวมทั้งการรุกรานโดยตรงของซาสซานิยะห์อย่างรุนแรงทางตะวันออก
ในที่สุดในปี ค.ศ. 258 ความแตกแยกก็เกิดขึ้นจากภายใน เมื่อจักรวรรดิถูกแบ่งเป็นสามส่วน จังหวัดโรมันกอล, บริเตน และ ฮิสปาเนีย แยกตัวไปเป็นจักรวรรดิกอล
ในเมื่อจักรวรรดิโรมันไม่สามารถป้องกันจังหวัดทางตะวันออกจากการรุกรานของซาสซานิยะห์ได้ ข้าหลวงเซ็พติมัส โอเดนาธัส (en:Septimius Odaenathus) จึงก่อตั้งกองทหารของตนเองเป็นกองสิบสอง (Legio XII Fulminata) แทนที่จะเข้าไปร่วมการขัดแย้งแย่งชิงโรม
แต่เซ็พติมัส โอเดนาธัสถูกสังหารโดยลูกชายวาบาลลาธัส (Vabalathus) และได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิพาลไมรีน แต่อำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือของพระราชินีเซโนเบียพระราชมารดา ผู้ถือโอกาสขณะที่โรมยังมีความขัดแย้งในการขยายอำนาจไปยังอียิปต์ ซีเรีย ปาเลสไตน์ เลบานอน และอานาโตเลีย และในที่สุดก็ถือตำแหน่ง ออกัสตัส สำหรับพระองค์เองและพระราชโอรส
อ้างอิง
[แก้]- The "Tyranni Triginta", a book of the Augustan History (written in the 4th century) contains an unreliable account of Zenobia's life and triumph.
บทความนี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). สารานุกรมบริแทนนิกา (ภาษาอังกฤษ) (11th ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. {{cite encyclopedia}}:|title=ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)- Long, Jacqueline, "Vaballathus and Zenobia", De Imperatoribus Romanis site.
ดูเพิ่ม
[แก้]- Wikipedia articles incorporating a citation from the 1911 Encyclopaedia Britannica with no article parameter
- จักรวรรดิสิ้นสภาพ
- จักรวรรดิสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
- รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
- รัฐสิ้นสภาพในประเทศอียิปต์
- รัฐสิ้นสภาพในประเทศเลบานอน
- รัฐสิ้นสภาพในประเทศซีเรีย
- รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 3
- สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 3
- ราชาธิปไตยในอดีต
- ลิแวนต์โบราณ
- บทความเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์